Güneş ışığıyla aydınlanmış sakin bir kırsal yol, seyrek yapraklı ağaçlar ve açık tarlalarla çevrili olarak uzaktan ufka doğru yumuşakça uzanıyor. Kompozisyon yatay olarak bölünmüş; ön planda mavi gölgelerle lekelenmiş açık bir yol, orta planda yemyeşil alanlar ve ufuk boyunca dağılmış kırsal yapılar yer alıyor. Uzakta bir köyden çıkan ince duman, insan varlığının sakin ipucunu veriyor. Sanatçı, serbest ve izlenimci fırça darbeleriyle rüzgarın ve ışığın hafifliğini ve huzurlu bir öğleden sonranın atmosferini yakalamış. Soluk ama taze yeşil, kahverengi ve mavi tonların kullanıldığı palet, sakinliği ve doğal güzelliği güçlü biçimde hissettiriyor. Bu eser, 19. yüzyıl sonu peyzaj resminin önemli bir örneği olarak doğa gözlemi ile renk ve fırça özgürlüğü arasında bir köprü kuruyor.