Tablo, sakin bir kırsal sahneyi, hafif bir yalnızlık ve sessiz düşünce hissiyle birlikte sunuyor. Açık kahverenginin kıvrımlı bir yolu, yanmış bir yamaç boyunca dolanıyor; yumuşak ocre ve soluk yeşil tonlarıyla kaplı toprak, yeniden doğuş veya iyileşme havası yaratıyor. Manzarada, konik çatılı, kırmızımsı tonlara sahip tek başına bir kule, koyu yapraklı ağaçların arasında kısmen gizlenmiş şekilde duruyor. Önde, sade koyu kıyafetler giymiş ve beyaz bir başörtüsü takmış yalnız bir figür, iki beyaz keçiyle birlikte duruyor; bu, yalın bir yaşamın sıcaklığını katıyor. Tuvalin sağ tarafında ise, doğallığa zıt olarak, düzenli yeşil ve turuncu bitki sıraları, beyaz bir çizgi ile sınırlandırılmış; bu da vahşi doğada insan etkisini işaret ediyor.