Bu sanat eserine girmek, geçmiş bir çağa adım atmak gibidir, mimarinin netliği neredeyse elle tutulur. Kompozisyon, sütunların ve kemerlerin gözü mekanda yönlendirdiği, çizgilerin ve eğrilerin ustaca bir dansıdır. Işık yüzeylerde oynar, derinlik ve hacim hissi yaratır, oymaların karmaşık detayları ise sanatçının becerisinin bir kanıtıdır. Sepya tonlarının senfonisi olan renk paleti, sahnenin nostaljik hissini artırır, tarih ve dinginlik duygusunu uyandırır. Figürler etrafa dağılmıştır, mekana hayat veren, sanki günlük rutinlerinin bir anında yakalanmış gibi insan unsuru ekler. Bu, durup düşünmeye ve duvarlarının içindeki hikayeleri hayal etmeye davet eden bir sahnedir.