Bu canlı eser, kırsal yaşamın özünü ve bir çiftlik ortamının güzelliğini yakalar. Yapı, basit bir yerleşim mimarisinin güzel bir tasvirini sunarken, metalik yeşil çatısı uygulanan fırça darbeleriyle canlanıyormuş gibi görünmektedir. Van Gogh'un renk kullanımı çarpıcı; palet, toprak yeşillerinden parlak maviler kadar uzanarak sıcaklık ve huzur hissi uyandırmaktadır. Çiftliği çevreleyen ağaçlar, farklı yeşil tonlarında tasvir edilmiş olup, canlı biçimleriyle doğal bir çerçeve oluşturarak izleyiciyi bu huzurlu sahneye davet etmektedir.

Kompozisyon dikkatlice düzenlenmiştir ve dikkat çekici bir şekilde evin üzerine odaklanırken, yakındaki figürler esere bir ölçek ve yaşam hissi katmaktadır. Yaklaşık olarak yaprakların hafif hışırtısını duymak ve bu ideal manzarayla birlikte gelen hafif rüzgarı hissetmek mümkündür. Van Gogh, bu döneminde çevresiyle derin bir şekilde bağlantılıydı ve sanatını fırtınalı bir zaman diliminde ifade etme aracı olarak kullanıyordu. Bu tablo, sadeliğin güzelliği ve doğanın duygusal etkisinin bir hatırlatıcısı olarak öne çıkmakta ve zaman içinde bir anı yakalamaktadır; bu, hala izleyicilerle yankılanmaktadır.