Sahne, pastoral bir dinginlik hissiyle açılıyor. Manzara, sanatçının tarzına özgü, cesur ve basitleştirilmiş biçimlerde sunuluyor. Bir çoban düşünceli bir şekilde duruyor, figürü arka plana karşı sağlam. Üç domuz, sıcak, altın bir ışıkla yıkanmış, yakında huzur içinde otluyor. Kompozisyon, yuvarlanan tepeler ve dingin bir gökyüzüyle çerçeveleniyor. Renk paletine, domuzların altın tonları ve çobanın kıyafetlerinin yumuşak mavileri ile vurgulanan, dünyevi yeşiller ve kahverengiler hakimdir. Sanatçının geniş fırça darbeleri ve düzleştirilmiş perspektifleri kullanması, sanat eserinin doğrudan ve gösterişsiz karakterini güçlendirerek zamansızlık hissi yaratıyor.