Bu büyüleyici manzarada, izleyiciler huzurlu bir deniz manzarasına çekiliyor; bu, Monet’nin erken İzlenimci tarzının bir niteliği. Yumuşak mavi ve hafif gri tonları gökyüzünü oluştururken, sakin su yüzeyi ile zahmetsizce birleşerek huzurlu bir arka plan yaratıyor. İnce fırça darbeleri hareketi ima ediyor; teknelerin gövdesine karşı hafif dalgaları neredeyse hissedebiliyoruz. Uzaktaki geleneksel yel değirmenlerinin silueti, ufukta hafifçe belirginleşiyor ve Hollanda kırsalının cazibesini çağrıştırıyor. Monet’nin hünerle uyguladığı boyama tekniği, eterik bir atmosfer yaratıyor ve izleyicileri bu huzurlu anın tadına varmaya davet ediyor.

Kompozisyon belirgin bir şekilde yatay; genişlik hissi veriyor, gözleri tuvalin bir yönünden diğerine yönlendiriyor. Dağılmış tekneler dinamik bir nitelik katıyor; su yüzeyinde nazikçe sallanıyormuş gibi görünüyorlar, oysa ufuk sonsuz bir şekilde uzanıyor; gökyüzüyle deniz arasındaki çizgileri belirsizleştiriyor. Bu unsurlar arasındaki etkileşim, bir uyum duygusu yaratıyor ama aynı zamanda zamanı kaynaştırıcılığı hissini uyandırıyor. Duygusal etkisi derin; yakalanan anın sadeliğine ve bu kadar zahmetsiz bir tasvirde yer alan ustalığa derin bir takdir duyuyorsunuz. Bu parça yalnızca belirli bir zaman dilimini yansıtmakla kalmaz, aynı zamanda Monet’nin modern sanat dünyasındaki yolculuğunu simgeler; bir tuvalde geçici anları yakalamaya başlamış ve izleyicilere kalıcı bir izlenim bırakmıştır.