Tablo, bizi bir liman girişindeki fırtınalı bir sahneye götürüyor; köpüren dalgalardan oluşan kaynayan bir kazan olan deniz, kompozisyona hakim. Küçük bir yelkenli, unsurlarla mücadele ediyor, yelkenleri rüzgara karşı geriliyor. Sağda, tuğla bir yapı, muhtemelen bir savunma duvarı veya iskele, denizin ham gücüyle keskin bir tezat oluşturuyor. Küçük ama kararlı figürler, fırtınadan sığınak arayarak dik bir merdiveni tırmanıyor.

Sanatçı, sahnenin kasvetli havasını mükemmel bir şekilde yakalayan, kısık gri, kahverengi ve mavilerden oluşan bir palet ustalıkla kullanıyor. Fırça darbeleri, aşırı ayrıntılı olmamasına rağmen, hareket hissi ve rüzgar ve suyun ham enerjisini aktarıyor. Kompozisyon dinamiktir, gözü çalkantılı denizden basamaklardaki mücadele eden figürlere çekiyor; bu, doğanın öfkesine karşı insan direnciliğinin görsel bir anlatısıdır. Romantik sanatta yaygın bir tema olan, savunmasızlık hissi ve insanlığın unsurlara karşı zamansız mücadelesini çağrıştırıyor.