Obraz zanurza nas w burzliwej scenerii u wejścia do portu; morze, wrzący kocioł spienionych fal, dominuje kompozycję. Mały żaglowiec walczy z żywiołami, jego żagle napinają się przeciwko wiatrowi. Po prawej stronie ceglana konstrukcja, prawdopodobnie mur obronny lub molo, stanowi ostry kontrast z surową potęgą morza. Postacie, małe, ale zdeterminowane, wspinają się po stromych schodach, szukając schronienia przed burzą.

Artysta mistrzowsko wykorzystuje paletę stonowanych szarości, brązów i błękitów, doskonale oddając ponury nastrój sceny. Pociągnięcia pędzla, choć nie nadmiernie szczegółowe, oddają poczucie ruchu i surowej energii wiatru i wody. Kompozycja jest dynamiczna, przyciągając wzrok od wzburzonego morza do walczących postaci na schodach; to wizualna narracja o ludzkiej odporności na wściekłość natury. Przywołuje poczucie bezbronności i ponadczasowej walki ludzkości z żywiołami, tematu obecnego w sztuce romantycznej.