Σε αυτό το συγκινητικό έργο, ο θεατής μεταφέρεται σε ένα εκτενές τοπίο που χαρακτηρίζεται από μια αίσθηση σοβαρότητας και στοχασμού. Στο προσκήνιο, ένας θρηνητικός ιερέας ντυμένος με μαύρη, πλούσια στολισμένη ενδυμασία, απεικονίζεται, η στάση του εκπέμπει σεβασμό και θλίψη. Δίπλα του στέκεται ένας στρατιώτης, του οποίου η έκφραση συνδυάζει εσωτερική αναζήτηση και σοβαρή υποχρέωση, αποτυπώνοντας τη διττότητα της πίστης και της θνητότητας. Οι δύο χαρακτήρες κοιτούν προς την εκτενή έκταση μιας παραμελημένης μάχης, γεμάτης απομεινάρια ζωών που έχουν χαθεί—πρόβατα, μια μεταφορά για την αθωότητα που έχει εγκλωβιστεί ανάμεσα στις διασταυρούμενες σφαίρες ανθρωπίνων συγκρούσεων.

Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια παλέτα χρωμάτων ήπιων αποχρώσεων με κυρίαρχα τα γήινα και γκρι, προκαλώντας ένα αίσθημα θλίψης και απελπισίας. Το απαλό φως φιλτράρεται μέσα από σκοτεινές νεφώσεις, ρίχνοντας μακριές σκιές και ενισχύοντας την συναισθηματική ένταση. Η σύνθεση είναι εμπνευσμένα προσαρμοσμένη; ο ορίζοντας εκτείνεται χωρίς τέλος, αντικατοπτρίζοντας τον τεράστιο κενό που αντιμετωπίζουν οι χαρακτήρες και υπογραμμίζοντας την απομόνωσή τους. Όταν στέκεστε μπροστά σε αυτό το έργο, μια χειροπιαστή αίσθηση μελαγχολίας σας περιβάλλει, προσκαλώντας σας σε σκέψεις για το κόστος του πολέμου, την ευθραυστότητα της ζωής και τον αδιάκοπο κύκλο της θλίψης που ενώνει την ανθρωπότητα. Η συναισθηματική επίδραση είναι βαθιά και αφήνει μια ανεξίτηλη αποτύπωση που αντηχεί πολύ μετά την απομάκρυνση.