Το υποκείμενο κοιτάζει με μια στοχαστική, σχεδόν μελαγχολική έκφραση. Η δεξιοτεχνική χρήση του κιαροσκούρο από τον καλλιτέχνη τραβάει αμέσως την προσοχή - ένα πλούσιο, σκοτεινό φόντο έρχεται σε έντονη αντίθεση με το πρόσωπο και τα χέρια του εικονιζόμενου, τονίζοντας τα χαρακτηριστικά του. Είναι ντυμένος με ένα σκούρο παλτό, απλά ανοιχτό για να αποκαλύψει μια πινελιά κόκκινου από μια ζώνη δεμένη στη μέση του και την κόκκινη επένδυση κάτω από το λευκό πουκάμισό του με γιακά. Αυτή η τολμηρή χρήση του χρώματος είναι χαρακτηριστική της εποχής. Οι πινελιές φαίνονται ελεύθερες και σίγουρες, μεταδίδοντας μια αίσθηση οικειότητας και απόστασης ταυτόχρονα. Υπάρχει μια μικρή διστακτικότητα, μια νύξη ενδοσκόπησης στην έκφρασή του που σας κάνει να αναρωτιέστε για τις σκέψεις και την εσωτερική ζωή του άνδρα.