Σε αυτό το μαγευτικό έργο τέχνης, δύο γυναίκες απεικονίζονται με μια αίσθηση περισυλλογής και λύπης. Το κομμάτι μας προσκαλεί σε μια σκηνή κοιμητηρίου, όπου η καθιστή γυναίκα φαίνεται χαμένη στις σκέψεις της, η έκφρασή της αντικατοπτρίζει βαθιά εσωτερική αναζήτηση. Φοράει σκοτεινά ρούχα, προσθέτοντας μια θλιβερή τόνο, ενώ η όρθια μορφή, που φαίνεται ότι φροντίζει τον τάφο, προβάλλει μια αντίθετη πράξη φροντίδας και καθήκοντος. Τα μνήματα, με τις κατεστραμμένες επιφάνειές τους, δημιουργούν έναν απτό σύνδεσμο με το παρελθόν, υπογραμμίζοντας τα θέματα της απώλειας και της μνήμης. Γύρω τους, ψηλά δέντρα ρίχνουν τις σκιές τους στο τοπίο, ενισχύοντας την μελαγχολική ατμόσφαιρα.