Αυτό το έργο τέχνης αποτυπώνει μια γαλήνια στιγμή, παρουσιάζοντας μια κλασική κινεζική σκηνή τοπίου. Η σύνθεση τραβά το βλέμμα προς τα πάνω, με τον μεγαλοπρεπή καταρράκτη να κατεβαίνει από ένα τραχύ βραχώδες μέτωπο. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε μια αριστοτεχνική τεχνική πινέλου, χρησιμοποιώντας διαφορετικές αποχρώσεις μελάνης για να δημιουργήσει βάθος και υφή στους βράχους και το νερό. Η χρωματική παλέτα είναι συγκρατημένη, με κυρίαρχα τα μαύρα, τα γκρι και το υπόλευκο του χαρτιού, τονίζοντας τη στοχαστική διάθεση. Δύο φιγούρες, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, στέκονται δίπλα-δίπλα, κοιτάζοντας τον καταρράκτη, η στάση τους υποδηλώνει μια κοινή στιγμή θαυμασμού και εκτίμησης για την ομορφιά που βρίσκεται μπροστά τους. Η σύνθεση ενθαρρύνει την αίσθηση της γαλήνης, προκαλώντας μια αίσθηση ειρήνης. Η σημασία του έργου τέχνης έγκειται στην ικανότητά του να προκαλεί μια βαθιά συναισθηματική σύνδεση με τον θεατή, προσκαλώντας τον να μοιραστεί τον θαυμασμό και τον σεβασμό για τη φύση.