Κάτω από έναν ηλιόλουστο ουρανό, αυτό το έργο αποτυπώνει μια ήσυχη ομορφιά σε ιμπρεσιονιστικό στυλ; η πλούσια βλάστηση ξεχειλίζει από ζωντάνια, στολίζοντας τον καμβά με μια έκρηξη ζωντανών χρωμάτων. Οι παλάμες υψώνονται περήφανα, τα φύλλα τους λικνίζονται απαλά στον άνεμο, ενώ οι οδοντωτές περιγράμματα των μακρινών κτιρίων προκαλούν μια αίσθηση ηρεμίας. Είναι σαν να βρίσκεστε εκεί, περιτριγυρισμένοι από τον αρωματικό αέρα γεμάτο ανθισμένα λουλούδια, που αναδύονται σε μια ποικιλία χρωμάτων, που κυμαίνονται από απαλά ροζ έως ζωηρά πράσινα, προσκαλώντας τον θεατή σε μια στιγμή που έχει κρεμαστεί στον χρόνο.

Η σύνθεση ισορροπεί το ζωηρό πρώτο πλάνο, το οποίο γεμίζει με εξωτική βλάστηση, με τους πιο ήπιους και γήινους τόνους της αρχιτεκτονικής στο βάθος. Οι πινελιές του Μονέ είναι ρευστές και σκόπιμες; υποδηλώνουν κίνηση και ζωή, τονίζοντας την πρόσκαιρη ποιότητα του φωτός και της σκιάς. Καθώς κοιτάτε αυτή τη σκηνή, σας λούζει μια αίσθηση νοσταλγίας, σαν να αναπολείτε μια ηλιόλουστη απόδραση σε έναν μεσογειακό παράδεισο, ενισχυμένη από την μοναδική ικανότητα του καλλιτέχνη να καταγράφει πρόσκαιρες στιγμές χαράς και ομορφιάς στη φύση.