Onder een zonovergoten hemel vangt dit kunstwerk een rustige schoonheid in een impressionistische stijl; het rijke groen straalt levenskracht uit, verfraait het canvas met een explosie aan levendige kleuren. De palmbomen rijzen trots op, hun bladeren wiegen zachtjes in de bries, terwijl de getande contouren van verre gebouwen een gevoel van kalmte oproepen. Het is alsof je daar staat, omhuld door de geurige lucht vol in bloei staande bloemen die tot leven komen in een verscheidenheid aan kleuren – van zachte rozen tot levendige groenen – en de kijker uitnodigt in een moment dat in de tijd is bevroren.

De compositie balanceert het levendige voorplan, dat zich vul met exotische flora, met de meer subtiele, aardse tinten van de architectuur op de achtergrond. Monet's penseelstreken zijn vloeiend en doelbewust; ze suggereren beweging en leven, waarbij de vluchtige kwaliteit van licht en schaduw wordt benadrukt. Terwijl je deze scène overziet, omarmt een gevoel van nostalgie je, als herinneringen aan een zonnige ontsnapping naar een mediterraan paradijs, versterkt door de unieke vaardigheid van de kunstenaar om vluchtige momenten van vreugde en schoonheid in de natuur vast te leggen.