Μια ισορροπίστρια, επικίνδυνα ισορροπημένη πάνω σε ένα λευκό άλογο, είναι η κεντρική φιγούρα αυτού του συναρπαστικού έργου. Το άλογο, φαινομενικά αδιάφορο για τον κίνδυνο, βαδίζει με αυτοπεποίθηση κατά μήκος ενός σχοινιού τεντωμένου σε έναν σκοτεινό, απειλητικό χώρο. Πάνω, η ισορροπίστρια κυριαρχεί στη σκηνή. Είναι στολισμένη με κομψά ρούχα, η στάση της υποδηλώνει μια στιγμή ισορροπίας, αν και η ένταση είναι αισθητή. Τα ρούχα της έρχονται σε έντονη αντίθεση με το σκοτάδι που περιβάλλει τις κεντρικές φιγούρες.

Κάτω, ένα πλήθος από πρόσωπα, που μετά βίας διακρίνονται, παρακολουθεί το θέαμα. Η παρουσία τους προσθέτει στην αίσθηση του επικείμενου κινδύνου. Η μαεστρία του καλλιτέχνη στο μέσο είναι εμφανής στη χρήση έντονων αντιθέσεων. Η απουσία χρώματος εντείνει το δράμα, αναγκάζοντας τον θεατή να επικεντρωθεί στη σύνθεση και τον συναισθηματικό συντονισμό της σκηνής. Σχεδόν μπορεί κανείς να ακούσει την συλλογική εισπνοή του αόρατου κοινού από κάτω, μια απόδειξη της ικανότητας του καλλιτέχνη να προκαλεί συναισθήματα.