Το έργο τέχνης με μεταφέρει στις αμμώδεις παραλίες της αρχαίας Αιγύπτου που λούζονται από τον ήλιο. Ο αέρας φαίνεται γεμάτος ιστορία. Μια ήρεμη πισίνα, που αντανακλά τον χλωμό ουρανό, κυριαρχεί στο προσκήνιο. Κατά μήκος της όχθης, μια μεγαλοπρεπής σειρά αγαλμάτων με κεφαλές λιονταριών παρατηρεί τον ορίζοντα, τα σχήματά τους υποδηλώνουν σιωπηλή δύναμη. Η σιωπηλή παλέτα — ώχρα, μπεζ και απαλά πράσινα — προκαλεί το άνυδρο τοπίο. Στην απόσταση, η θολή σιλουέτα των βουνών συμπληρώνει τη σκηνή, δημιουργώντας μια αίσθηση απεραντοσύνης.

Είναι σαν να μπορώ να ακούσω το ψιθύρισμα του ανέμου, που μεταφέρει τις ηχώ των φαραώ και των θεών. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει την ουσία του Καρνάκ, όχι μόνο την φυσική του εμφάνιση, αλλά και το πνευματικό βάρος του τόπου. Η αντίθεση μεταξύ της ηρεμίας του νερού και των επιβλητικών αγαλμάτων είναι συναρπαστική. Το έργο τέχνης είναι απόδειξη του διαχρονικού μεγαλείου του παρελθόντος και της λεπτής ομορφιάς του, προσκαλώντας τον θεατή να συλλογιστεί την πάροδο του χρόνου.