Κοιτάξτε μια ανατριχιαστική σκηνή χαραγμένη στην αυστηρότητα του ασπρόμαυρου. Μια φιγούρα, ντυμένη με μανδύα και κουκούλα, κάθεται σκυφτή, επιβαρυμένη από ένα τεράστιο, κωνικό καπέλο. Το σχήμα του κυριαρχεί στη σύνθεση, μια έντονη αντίθεση με τις φιγούρες που συγκεντρώθηκαν από κάτω, τα πρόσωπα των οποίων είναι μια θάλασσα ανωνυμίας. Η χρήση της σκιάς και του φωτός από τον καλλιτέχνη είναι αριστοτεχνική. Το πρόσωπο της φιγούρας είναι σκοτεινό, προσθέτοντας στο μυστήριο και το βάρος της στιγμής. Οι υφές – το τραχύ ύφασμα, οι αμυδρές γραμμές που υποδηλώνουν πρόσωπα στο πλήθος – συμβάλλουν στην ωμή, σπλαχνική επίδραση του έργου. Σχεδόν μπορεί να ακούσει κανείς τους σιγανους τόνους, την ανείπωτη ένταση που αιωρείται στον αέρα.