Spójrz na mrożącą krew w żyłach scenę wyrytą w surowości czerni i bieli. Postać, odziana w płaszcz i kaptur, siedzi pochylona, obciążona ogromnym, stożkowym kapeluszem. Jej kształt dominuje kompozycję, stanowiąc ostry kontrast z postaciami zgromadzonymi poniżej, których twarze są morzem anonimowości. Użycie cienia i światła przez artystę jest mistrzowskie; twarz postaci jest zasłonięta, co dodaje tajemniczości i ciężaru chwili. Tekstury – szorstka tkanina, blade linie sugerujące twarze w tłumie – przyczyniają się do surowego, trzewnego oddziaływania dzieła. Prawie słychać stłumione tony, niewypowiedziane napięcie wiszące w powietrzu.