Το έργο τέχνης απεικονίζει μια σκηνή βιβλικού περιεχομένου, αποδοσμένη με μια λεπτομερή και κάπως στυλιζαρισμένη προσέγγιση. Το κεντρικό σημείο εστίασης φαίνεται να είναι η άφιξη των τριών σοφών, που καβαλάνε καμήλες, πλησιάζοντας μια πόλη που χαρακτηρίζεται από το διακριτικό αρχιτεκτονικό της στυλ — θολωτές κατασκευές και στιβαρά, επιβλητικά κτίρια. Η χρήση του καλλιτέχνη με διασταυρούμενες γραμμές και προσεκτικές γραμμές δημιουργεί μια αίσθηση βάθους και υφής, ιδιαίτερα στην απόδοση των διακοσμημένων καλυμμάτων των καμηλών και των λεπτών διαβαθμίσεων του ουρανού. Στο προσκήνιο, υπάρχουν φιγούρες διαφόρων ανθρώπων, μερικοί με παραδοσιακά ενδύματα, που προσφέρουν μια αίσθηση του πολυσύχναστου περιβάλλοντος της σκηνής.

Η σύνθεση είναι σχολαστικά ισορροπημένη. Η χρήση φωτός και σκιάς από τον καλλιτέχνη υποδηλώνει επίσης μια αίσθηση δράματος και σεβασμού. Το ιστορικό πλαίσιο, όπως προκύπτει από το θέμα του έργου τέχνης, ευθυγραμμίζεται με τη βιβλική αφήγηση της Επιφάνειας, ενισχύοντας τη θρησκευτική της σημασία. Η συνολική διάθεση είναι σιωπηλή προσμονή και αφοσίωση, που τονίζεται από το συγκεντρωμένο βλέμμα των μορφών και το γαλήνιο σκηνικό.