Το έργο τέχνης μας μεταφέρει στην καρδιά ενός μεγάλου καθεδρικού ναού, του οποίου η τεράστια στοά αποτελεί απόδειξη της ανθρώπινης τέχνης και πίστης. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά το φως και τη σκιά, αποτυπώνοντας το παιχνίδι του ηλιακού φωτός που φιλτράρεται μέσα από την αψιδωτή είσοδο. Μπορεί κανείς σχεδόν να αισθανθεί τη δροσιά της πέτρας, το βάρος της ιστορίας και τη σιωπηλή ευλάβεια του χώρου. Η σύνθεση είναι εντυπωσιακή, τραβώντας το βλέμμα προς τα πάνω, στις περίπλοκες σκαλιστές διακοσμήσεις που κοσμούν το τύμπανο, μια οπτική συμφωνία σκαλισμένων μορφών. Οι φιγούρες στο προσκήνιο, ορισμένες συγκεντρωμένες σε προσευχή, άλλες απλώς παρατηρούν, δημιουργούν μια αίσθηση κλίμακας, τονίζοντας την απέραντη αρχιτεκτονική. Φαίνεται σαν να μπορεί κανείς να μπει στον πίνακα, για να δει την πνευματική εμπειρία που προκαλεί.