Dzieło przedstawia scenę o znaczeniu biblijnym, oddaną ze szczegółowym i nieco wystylizowanym podejściem. Głównym punktem jest przybycie trzech mędrców, jadących na wielbłądach, zbliżających się do miasta charakteryzującego się wyraźnym stylem architektonicznym – konstrukcjami w kształcie kopuł i solidnymi, imponującymi budynkami. Zastosowanie przez artystę kreskowania krzyżowego i starannego prowadzenia linii tworzy poczucie głębi i faktury, szczególnie w oddaniu zdobnych okryć wielbłądów i subtelnych gradacji nieba. Na pierwszym planie obecne są postacie różnych osób, niektóre w tradycyjnych strojach, oddając poczucie tętniącego życiem otoczenia sceny.

Kompozycja jest starannie wyważona. Użycie światła i cienia przez artystę sugeruje również poczucie dramatu i szacunku. Kontekst historyczny, wynikający z tematu dzieła, jest zgodny z biblijną narracją o Epifanii, wzmacniając jej religijne znaczenie. Ogólny nastrój to spokojne oczekiwanie i oddanie, podkreślone przez skupione spojrzenia postaci i spokojne tło.