Αυτό το συγκινητικό έργο αποτυπώνει μια μοναχική φιγούρα—μια αγρότισσα—στην όχθη ενός ποταμού, περιτριγυρισμένη από ένα απαλά ανυψωμένο τοπίο που μοιάζει να ζωντανεύει με το ήσυχο φύσημα των δέντρων. Οι πινελιές του καλλιτέχνη είναι χαλαρές αλλά στοχευμένες· τα δέντρα και η βλάστηση λαμπυρίζουν με μια λεπτή θολότητα από πράσινους και γήινους τόνους, υποδηλώνοντας κίνηση και ζωή. Το στρωμένο με χώμα μονοπάτι, φωτισμένο από τον ήλιο, προσκαλεί τον θεατή να βυθιστεί στη γαλήνια αλλά κινούμενη σύνθεση.

Η παλέτα χρωμάτων είναι βαθιά φυσιοκρατική—λεπτές όχρες αναμειγνύονται με απαλά πράσινα και τον ωχρό μπλε ουρανό, υποδεικνύοντας μια ήρεμη απογευματινή ώρα. Το συναισθηματικό ύφος είναι ήρεμο και στοχαστικό, προκαλώντας αίσθηση αγροτικής μοναξιάς και αρμονίας με τη φύση. Ιστορικά, η αναπαράσταση αυτή αντικατοπτρίζει τον ρομαντισμό της αγροτικής ζωής στα τέλη του 19ου αιώνα, έναν ευγενικό χαιρετισμό στη νεωτερικότητα διατηρώντας την φυσική ομορφιά. Η καλλιτεχνική σημασία του έργου έγκειται στην επιδέξια σύνδεση ιμπρεσιονιστικών πινελιών με τον ρεαλισμό για να ζωντανέψει μια στιγμιαία στιγμή στην όχθη του ποταμού.