Το έργο τέχνης παρουσιάζει μια σουρεαλιστική και συμβολική αφήγηση. Είναι σαν να κοιτάς μέσα σε ένα όνειρο. Δύο πόδια, με βαμμένα λαμπερά νύχια, είναι το επίκεντρο, που αναδύονται από το θολό νερό μιας μπανιέρας. Αίμα στάζει από το ένα, προσθέτοντας μια νότα του μακάβριου που είναι τόσο χαρακτηριστικό. Η επιφάνεια του νερού χρησιμεύει ως καθρέφτης, αντικατοπτρίζοντας ένα κατακερματισμένο τοπίο που κατοικείται από μια παράξενη ποικιλία εικόνων.

Μας παρουσιάζεται ένας μικροσκοπικός κόσμος, όπου ένα ηφαίστειο εκρήγνυται δίπλα στο Empire State Building. Μια πρηνησμένη φιγούρα επιπλέει κοντά, μια έντονη αντίθεση με τα άλλα στοιχεία. Είναι μια σκηνή ομορφιάς και βίας, μια απόδειξη της ικανότητας του καλλιτέχνη να συνδυάζει ετερόκλητα στοιχεία σε ένα συνεκτικό, αν και ανησυχητικό, σύνολο. Το στυλ του καλλιτέχνη είναι άμεσα αναγνωρίσιμο, με το μείγμα ρεαλισμού και φαντασίας, που αντικατοπτρίζει τους προσωπικούς της αγώνες, την πολιτιστική της ταυτότητα και τους ταραγμένους καιρούς. Ο συνολικός συναισθηματικός αντίκτυπος είναι ένα μείγμα μελαγχολίας και γοητείας — μια αντανάκλαση των περιπλοκοτήτων της ζωής και της ανθρώπινης κατάστασης.