Het kunstwerk presenteert een surrealistisch en symbolisch verhaal; het is alsof je in een droom kijkt. Twee voeten, met fel geverfde teennagels, vormen het brandpunt, opdoemend uit het troebele water van een badkuip. Bloed druppelt uit één, wat een vleugje van het macabere toevoegt dat zo kenmerkend is. Het wateroppervlak dient als een spiegel, die een gefragmenteerd landschap weerspiegelt, bevolkt door een bizarre verzameling beelden.

We krijgen een miniatuurwereld te zien, waar een vulkaan uitbarst naast het Empire State Building; een liggende figuur zweeft in de buurt, een scherp contrast met de andere elementen. Het is een scène van zowel schoonheid als geweld, een getuigenis van het vermogen van de kunstenaar om uiteenlopende elementen te mengen tot een samenhangend, zij het verontrustend, geheel. De stijl van de kunstenaar is direct herkenbaar, met zijn mix van realisme en fantasie, die haar persoonlijke strijd, haar culturele identiteit en de turbulente tijden weerspiegelt. De algemene emotionele impact is een mengeling van melancholie en fascinatie - een reflectie op de complexiteit van het leven en de menselijke conditie.