Αυτή η ατμοσφαιρική σκηνή αποτυπώνει μια ήσυχη νύχτα στη Βενετία, φωτισμένη από το απαλό φως των φώτων της πόλης που αντανακλώνται στα λαμπερά νερά. Η σύνθεση ισορροπεί αρμονικά μια μοναχική γόνδολα που πλέει στο ήρεμο κανάλι, η σιλουέτα της ξεχωρίζει ενάντια στο φωτεινό φόντο των κτιρίων. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί ιμπρεσιονιστικές πινελιές, δημιουργώντας μια υφή που θολώνει τις λεπτομέρειες, ενισχύοντας όμως την ατμόσφαιρα και το συναίσθημα.

Η παλέτα χρωμάτων κυριαρχείται από βαθύ μπλε και απαλά χρυσά, προκαλώντας αίσθηση ηρεμίας και μυστηρίου. Η ρυθμική επανάληψη των αντανακλάσεων φωτός στο νερό ενισχύει τον λυρικό χαρακτήρα του πίνακα, προσκαλώντας τον θεατή να ακούσει τον ήχο των κυμάτων και το μακρινό ψίθυρο της νυχτερινής ζωής της Βενετίας. Δημιουργήθηκε το 1906, το έργο αιχμαλωτίζει μια στιγμή ειρηνικής μοναξιάς μέσα στη ρομαντική γοητεία της Βενετίας.