Deze sfeervolle scène vangt een rustige nacht in Venetië, badend in de zachte gloed van stadslichten die weerspiegelen op het fonkelende water. De compositie balanceert elegant een eenzame gondel die over het serene kanaal drijft, waarvan de silhouet scherp afsteekt tegen de verlichte gebouwen op de achtergrond. De kunstenaar gebruikt impressionistische penseelstreken die een textuur creëren, waardoor details vervagen maar de sfeer en emotie worden versterkt.

Het kleurenpalet wordt gedomineerd door diepe blauwtinten en zachte gouden kleuren, wat een gevoel van kalmte en mysterie oproept. De ritmische herhaling van lichtreflecties op het water versterkt de lyrische kwaliteit van het schilderij en nodigt de kijker uit het zachte klotsen van golven en het verre gefluister van het Venetiaanse nachtleven te horen. Geschilderd in 1906, vangt dit werk een moment van vredige eenzaamheid te midden van de romantische charme van Venetië.