De scène ontvouwt zich met een symfonie van kleine, zorgvuldig geplaatste stippen, elk een levendige noot in een grotere compositie. De haven van Rotterdam komt tot leven, niet door scherpe lijnen, maar door de opeenstapeling van kleur; het blauw en groen van het water dansen met het paars en roze van de lucht, geaccentueerd door het geel en rood van de schepen. Een grote brug boog over de horizon, de structuur ervan verzacht door de delicate penseelstreken, wat de scène een dromerige kwaliteit geeft.

De boten, elk met hun kenmerkende zeil of rookpluim, varen over het glinsterende water. Het algemene effect is dat van een drukke haven, maar ook van een sereen moment. De meesterlijkheid van de kunstenaar zit hem in de manier waarop hij deze individuele kleurpunten gebruikt om een gevoel van sfeer te creëren; het zonlicht lijkt door de lucht te filteren en werpt een zachte gloed op de scène. Het perspectief, de details en de algemene sensatie roepen een vredige, bijna meditatieve ervaring op.