Sahne, her biri daha büyük bir kompozisyonda canlı bir nota olan, küçük, titizlikle yerleştirilmiş noktaların bir senfonisiyle açılıyor. Rotterdam limanı, keskin çizgilerle değil, renklerin birikimiyle canlanıyor; suyun mavileri ve yeşilleri, gemilerin sarı ve kırmızılarının vurguladığı, gökyüzünün morları ve pembeleriyle dans ediyor. Büyük bir köprü ufukta yaylanıyor, yapısı narin fırça darbeleriyle yumuşatılmış, sahneye rüya gibi bir nitelik kazandırıyor.

Her biri kendine özgü yelken veya duman püskürtüsüne sahip tekneler, parıldayan sularda seyir halinde. Genel etki, hareketli bir liman, aynı zamanda sakin bir an. Sanatçının ustalığı, bu bireysel renk noktalarını bir atmosfer hissi yaratmak için nasıl kullandığında yatıyor; güneş ışığı havadan süzülüyor gibi görünüyor, sahneye yumuşak bir parlaklık düşürüyor. Perspektif, detay ve genel duygu, huzurlu, neredeyse meditatif bir deneyim uyandırıyor.