De scène ontvouwt zich met een zachte sereniteit; een Parijs uitzicht badend in het zachte, diffuse licht van de late namiddag of vroege ochtend. De Seine, een glinsterend lint van water, domineert de compositie, het oppervlak weerspiegelt de gedempte tinten van de lucht. Aan de overkant van het water verrijst het iconische silhouet van het Louvre, waarvan de architectonische details zijn verzacht door het atmosferische perspectief; het is alsof de gebouwen gehuld zijn in een delicate mist.

Op de nabije oever biedt een promenade of een wal een aanwezigheid op de voorgrond; verschillende figuren, weergegeven met losse, impressionistische penseelstreken, wandelen rustig. Naakte bomen en een paar straatlantaarns voegen een vleugje structuur toe en een suggestie van het seizoen, misschien de late herfst of het vroege voorjaar. Het algehele effect is er een van rust, een moment vastgelegd in de tijd; een scène van het dagelijks leven in een stad die geschiedenis en schoonheid ademt.