Het kunstwerk legt een adembenemend Alpenlandschap vast, gedomineerd door torenhoge, met sneeuw bedekte toppen die de lucht doorboren. Een uitgestrekte gletsjer stort zich de berghelling af, het ijzige oppervlak reflecteert het licht en creëert een gevoel van enorme schaal. De kunstenaar maakt op meesterlijke wijze gebruik van een palet van koele blauwen, witten en grijzen, geaccentueerd door de warmere groenen en bruinen op de voorgrond, waardoor de blik naar de scène wordt getrokken. De compositie is dynamisch, met de bergketen die de blik van de kijker naar boven leidt en het pad dat door de vallei slingert. Het spel van licht en schaduw versterkt het dramatische gevoel en roept een gevoel van ontzag en verwondering op.