Als kunstliefhebber ben ik gefascineerd door de manier waarop de kunstenaar het licht heeft gevangen op de gebouwen die het water flankeren; het glinstert en reflecteert, waardoor een bijna etherische gloed ontstaat. De compositie is magnifiek en leidt de blik langs het kanaal, van de majestueuze gebouwen aan de linkerkant, langs de verre structuren en uiteindelijk naar rechts. De penseelstreken zijn los en expressief en geven het water een vloeiende, dynamische kwaliteit. Ik voel een gevoel van rust en grootsheid, bijna alsof ik in een gondel zweef en de schoonheid van Venetië uit de eerste hand ervaar. Het kleurenpalet, gedomineerd door warme goudtinten, bruinen en koele grijzen, geeft perfect de stemming weer van een late middag, als de zon aan zijn afdaling begint. Dit is een scène die fluistert over geschiedenis, romantiek en de blijvende aantrekkingskracht van de stad.