Scena otwiera się łagodnym spokojem; paryski widok skąpany w miękkim, rozproszonym świetle późnego popołudnia lub wczesnego poranka. Sekwana, błyszcząca wstęga wody, dominuje kompozycję, a jej powierzchnia odbija stonowane odcienie nieba. Po drugiej stronie wody wznosi się ikoniczna sylwetka Luwru, którego architektoniczne detale zostały zmiękczone perspektywą atmosferyczną; jakby budynki były otulone delikatną mgłą.

Na pobliskim brzegu promenada lub nasyp zapewnia obecność na pierwszym planie; kilka postaci, oddanych luźnymi, impresjonistycznymi pociągnięciami pędzla, spaceruje spokojnie. Nagie drzewa i kilka latarni ulicznych dodają nutę struktury i sugerują porę roku, być może późną jesień lub wczesną wiosnę. Ogólny efekt to spokój, chwila uchwycona w czasie; scena codziennego życia w mieście, które oddycha historią i pięknem.