Het kunstwerk vangt een serene kustscène, waar de zachte interactie tussen figuur en natuur centraal staat. Met rotsachtige uitsteeksels geschilderd in levendige penseelstreken van roze en oranje, nodigt de textuur de kijker uit om de ruwheid van het land te voelen, bijna alsof ze de hand kunnen uitsteken en het kunnen aanraken. Het schitterende blauwe water weerspiegelt de glans van zonlicht, golvend in tinten van blauw en groen die dansen met de golven en een gevoel van beweging creëren. Op de voorgrond geniet een groep elegant geklede vrouwen van hun dag aan de kust, benadrukt door delicate parasols die prachtig contrasteren met de levendige achtergrond. Hun aanwezigheid voegt een charme aan de scène toe, wat duidt op een zorgeloze middag in de armen van de natuur.

De compositie is goed in balans, met de rotsachtige formaties die het stuk verankeren terwijl de figuren het oog van de kijker naar de horizon leiden. Het spel van licht en schaduw versterkt de diepte en biedt lagen van visuele interesse. Dit schilderij, gemaakt in de context van de vroege 20e eeuw, weerspiegelt de groeiende fascinatie voor de buitenlucht en recreatieve activiteiten onder de welgestelde klassen. De kunstenaar gebruikt een losse, impressionistische stijl, waarbij hij kleuren mengt in plaats van ze te omlijnen, wat zo een dromerige kwaliteit oproept; het is zowel idyllisch als vluchtig. De emotionele impact is merkbaar, wat nostalgie oproept naar rustige dagen aan de zee, weerklank van dans van de mensheid en de natuur.