Η σκηνή ξετυλίγεται με μια γαλήνια ποιότητα, μια απαλή καμπύλη της όχθης καθοδηγεί το μάτι στη σύνθεση. Η επιφάνεια του νερού αστράφτει. σαν να είναι ο ίδιος ο αέρας εμποτισμένος με ένα απαλό, διάχυτο φως. Τα δέντρα στα αριστερά αποδίδονται με μια ζωηρή, σχεδόν πουαντιλιστική πινελιά. μικροσκοπικές κουκκίδες χρώματος ενώνονται για να σχηματίσουν το φύλλωμα, δημιουργώντας μια αίσθηση βάθους και κίνησης, σαν να ψιθυρίζει ένα απαλό αεράκι μέσα από τα φύλλα.

Αντίθετα, η επιφάνεια του νερού αποδίδεται με ευρύτερες πινελιές, δημιουργώντας μια ρευστή και ανακλαστική ποιότητα. Κτίρια ξεπροβάλλουν μέσα από τα δέντρα, υπονοώντας ένα χωριό ή μια πόλη φωλιασμένη κατά μήκος του ποταμού. Η παλέτα κυριαρχείται από ψυχρούς τόνους—μπλε, πράσινα και πινελιές βιολετί—που προκαλούν μια αίσθηση γαλήνης. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι ένας ήσυχος στοχασμός. μια στιγμή που αποτυπώνεται στον χρόνο, όπου η ομορφιά της φύσης φαίνεται στην πιο αγνή της μορφή.