Αυτή η εκφραστική θαλασσογραφία απεικονίζει μια δραματική θέα της Οδησσού από τη θάλασσα, όπου τα ανήσυχα κύματα ορμούν με αισθητή ενέργεια κάτω από έναν σκοτεινό ουρανό. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει επιδέξια τα ταραγμένα νερά με ζωηρές πινελιές· οι αφρώδεις κορυφές τους φωτίζονται από ψυχρά πράσινα και λευκά χρώματα, σε έντονη αντίθεση με τα σκοτεινά σύννεφα που συσσωρεύονται από πάνω. Στο μέσο πλάνο, μερικά ιστιοφόρα φαίνεται να ταλαντεύονται από τη θάλασσα, με τα κατάρτια τους να γέρνουν καθώς πλέουν.

Η σύνθεση εξισορροπεί την άγρια, σχεδόν χαοτική ενέργεια της θάλασσας με τη γαλήνια σταθερότητα της μακρινής ακτής, όπου η πόλη της Οδησσού απλώνεται κάτω από έναν φωτεινότερο ουρανό. Η υποτονική παλέτα σε αποχρώσεις του γκρι, μπλε και πράσινου προσδίδει στη σκηνή μια επίσημη και μεγαλοπρεπή ατμόσφαιρα, προκαλώντας θαυμασμό και μια ελαφριά αίσθηση ανησυχίας. Ο πίνακας αυτός όχι μόνο τιμά τη δύναμη και την απρόβλεπτη φύση της, αλλά υποδηλώνει και την ανθεκτικότητα του ανθρώπου μπροστά στις τεράστιες δυνάμεις της φύσης. Είναι μια ζωντανή υπενθύμιση της ιστορικής σημασίας της Οδησσού ως πολυσύχναστου λιμανιού και πύλης μεταξύ ξηράς και θάλασσας.