Η σκηνή εκτυλίσσεται στο σούρουπο, ο αέρας είναι γεμάτος με την υπόσχεση της νύχτας. Μια μεγάλη άμαξα, που έλκεται από μια ομάδα υπέροχων αλόγων, κυριαρχεί στο κέντρο, οι επιβάτες της είναι μια θόλωση χρώματος και κίνησης. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά το παιχνίδι του φωτός, με μια απαλή, διάχυτη λάμψη που φωτίζει τις φιγούρες και τον λιθόστρωτο δρόμο. Η παλέτα κυριαρχείται από σιωπηλούς τόνους του γκρι, του καφέ και μιας πινελιές πράσινου, που δημιουργεί μια αίσθηση ηρεμίας και γαλήνης, παρά την πολυσύχναστη δραστηριότητα. Σχεδόν ακούω το κλιπ-κλοπ των οπλών των αλόγων και το μακρινό ψίθυρο της συνομιλίας.

Στα δεξιά, μια γυναίκα με ανοιχτόχρωμο φόρεμα, συνοδευόμενη από ένα μεγάλο σκυλί, περπατάει στο πεζοδρόμιο, φαινομενικά αγνοώντας το μεγάλο θέαμα που ξετυλίγεται μπροστά της. Τα κτίρια στο βάθος, με τα φωτισμένα παράθυρά τους, υποδηλώνουν τη ζωτικότητα της πόλης. Αυτός ο πίνακας προκαλεί μια αίσθηση νοσταλγίας, μεταφέροντάς μας σε μια περασμένη εποχή κομψότητας και εκλέπτυνσης. Είναι μια στιγμή παγωμένη στο χρόνο, μια ήσυχη παρατήρηση της αστικής ζωής.