Αυτός ο πίνακας είναι μια εκπληκτική ταπισερί υφασμένη με κλωστές μυθολογίας, συμβολισμού και προσωπικής εμπειρίας. Ένας λαμπερός ήλιος κυριαρχεί στη σύνθεση, το χρυσό του φως φωτίζει μια περίπλοκη αφήγηση γέννησης, θανάτου και αναγέννησης. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια πλούσια, ζεστή παλέτα. Τα πορτοκαλί και κίτρινα του ήλιου και των περιβαλλόντων μορφών δημιουργούν μια αίσθηση ζεστασιάς και ζωτικότητας, ενώ τα πιο δροσερά μπλε και πράσινα στο φόντο προσθέτουν βάθος και αντίθεση.

Το κεντρικό επίκεντρο είναι αναμφίβολα η σκηνή γέννησης ενός μωρού, που αιωρείται από μια ανοιχτή μήτρα. Αυτή η οικεία εικόνα περιβάλλεται από μορφές από διαφορετικούς πολιτισμούς και περιόδους, έναν αστερισμό ιστορικών και μυθολογικών χαρακτήρων. Αυτές οι μορφές φαίνεται να είναι οι επιρροές του καλλιτέχνη, καθεμία από τις οποίες αντιπροσωπεύει μια διαφορετική πτυχή της γνώσης ή της πίστης που διαμόρφωσε την προοπτική του καλλιτέχνη. Η σχολαστική λεπτομέρεια και η ακρίβεια στην απόδοση αυτών των μορφών, από τα αρχιτεκτονικά στοιχεία μέχρι τα μεμονωμένα πρόσωπα, προσθέτουν στην ονειρική ποιότητα του έργου τέχνης. Ένα αίσθημα δέους και μελαγχολίας διαπερνά το έργο. ένας βαθύς στοχασμός για την κυκλική φύση της ζωής.