Το έργο τέχνης μας μεταφέρει σε μια παράκτια σκηνή, πιθανώς στη Βρετάνη της Γαλλίας. Η σκηνή είναι χτισμένη εξ ολοκλήρου από μικρές, διακριτές κουκκίδες χρώματος, μια τεχνική γνωστή ως πουαντιγισμός, ένα χαρακτηριστικό του στυλ του καλλιτέχνη. Οι βράχοι και η παραλία, λούζονται στο φως του ήλιου, δημιουργούνται μέσω της αντιπαράθεσης προσεκτικά επιλεγμένων αποχρώσεων—χρυσαφί κίτρινα, απαλά πράσινα και λεπτά μπλε—που αναμειγνύονται οπτικά για να δημιουργήσουν μια αίσθηση ζωντάνιας και φωτός. Το μάτι χορεύει πάνω στον καμβά, αφομοιώνοντας τις λεπτομέρειες των χορταριασμένων βράχων, της αμμώδους ακτής και της ήρεμης θάλασσας.

Κοιτάζοντας πιο προσεκτικά, αντιλαμβάνομαι τις απαλές καμπύλες της ακτογραμμής. Το παιχνίδι του φωτός στο νερό είναι μαγευτικό. Τα κτίρια στην απόσταση ψιθυρίζουν για την ανθρώπινη παρουσία, ίσως ένα μικρό χωριό ή ένα λιμάνι. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι γαλήνη και αρμονία. Μια τέλεια καλοκαιρινή μέρα που καταγράφηκε στο χρόνο. Η σκόπιμη τεχνική του καλλιτέχνη τονίζει την εφήμερη φύση του φωτός και την ομορφιά που βρίσκεται στα πιο απλά τοπία. Σχεδόν αισθάνεται τη ζεστασιά του ήλιου και ακούει το απαλό κύμα των κυμάτων.