Το έργο τέχνης παρουσιάζει ένα μαγευτικό πορτρέτο μιας γυναίκας που κάθεται χαριτωμένα σε μια επιχρυσωμένη πολυθρόνα. Φοράει ένα κομψό λευκό φόρεμα, οι πτυχές του οποίου αποδίδονται με μια αριστοτεχνική πινελιά φωτός και σκιάς, δίνοντας στο ύφασμα μια απαλή, σχεδόν υγρή εμφάνιση. Στους ώμους της είναι τυλιγμένο ένα σάλι σε μια πλούσια, αντίθετη απόχρωση του βαθύ μωβ, προσθέτοντας μια πινελιά ζεστασιάς και πολυτέλειας. Η στάση του υποκειμένου ενισχύεται από το κολιέ από μαργαριτάρια και την ντελικάτη τιάρα. Κρατάει ένα βεντάλι στο χέρι της, υπαινίσσοντας μια στιγμή απλής κομψότητας, το βλέμμα της είναι άμεσο, αλλά γαλήνιο. Το φόντο, ένας σκοτεινός, περιβάλλων χώρος, χρησιμεύει για να τονίσει το υποκείμενο, προσελκύοντας την προσοχή του θεατή αποκλειστικά σε αυτό. Η αλληλεπίδραση του φωτός και της σκιάς, οι λεπτές διαβαθμίσεις του χρώματος και η λεπτομερής απόδοση των υφών συμβάλλουν στη συνολική ομορφιά και γοητεία του έργου. Είναι μια απόδειξη της ικανότητας του καλλιτέχνη να αποτυπώνει τόσο την ομοιότητα όσο και την εγγενή χάρη του καθήμενου.