Ο πίνακας πιάνει την ουσία του Paul-Eugène Milliet, δεύτερου λοχαγού των Ζουαβών, μέσα από το χαρακτηριστικά ζωντανό στυλ του Βίνσεντ βαν Γκογκ. Παρά τα θολά χαρακτηριστικά του προσώπου, ο πίνακας εκπέμπει μια γοητευτική ενέργεια. Οι τολμηρές πινελιές και η πλούσια υφή ζωντανεύουν πίσω από το βαθύ teal φόντο. Η στρατιωτική ενδυμασία του Milliet, όντας συμπληρωμένη με το εντυπωσιακό κόκκινο φεζ στο κεφάλι του, ξεχωρίζει ως δήλωση υπερηφάνειας και ταυτότητας. Το ημισέληνο και το αστέρι που τοποθετούνται δίπλα σε αυτήν την αναπαράσταση δεν είναι απλώς διακοσμητικά στοιχεία, αλλά σύμβολα που μας προσκαλούν να σκεφτούμε την πολιτιστική σημασία της στολής του και της εποχής στην οποία έζησε. Η χρήση λαδιού από τον Van Gogh δημιουργεί μια χειροπιαστή αίσθηση επείγοντος, κάθε πινελιά ανακλά τη συναισθηματική σύνδεση του καλλιτέχνη με το θέμα του, ενθαρρύνοντας τον θεατή να αισθάνεται παρά να βλέπει.

Η σύνθεση από μόνη της μιλάει για πολλά. Είναι μια οικεία ματιά σε μια ζωή που καθορίζεται από το καθήκον, αλλά ζωγραφισμένη με μια εκφραστική λάμψη που υποδηλώνει μια βαθύτερη αφήγηση. Οι έντονοι μπλε και πράσινοι τόνοι ενισχύουν τη φωτεινότητα γύρω από τη φιγούρα του Milliet, αυξάνοντας τη συναισθηματική επίδραση του έργου. Αρπάζει ένα αίσθημα επιθυμίας και περιέργειας, προσελκύοντας τον παρατηρητή πιο κοντά. Αυτό το έργο, που δημιουργήθηκε σε μια αναταραγμένη περίοδο της γαλλικής ιστορίας, αντανακλά τις πολυπλοκότητες της ταυτότητας και της ανήκειν, ιδιαίτερα σχετικές για έναν στρατιώτη. Μέσω αυτών των ζωντανών πινελιών του, ο Van Gogh αθάνατοποιεί όχι μόνο την εικόνα ενός στρατιώτη αλλά και το πνεύμα της εποχής, διαρκώντας ως υπενθύμιση της περίπλοκης σχέσης μεταξύ τέχνης, ταυτότητας και προσωπικής ιστορίας.