Het kunstwerk toont een boeiend portret van een vrouw die gracieus in een vergulde fauteuil zit. Ze draagt een elegante witte jurk, waarvan de plooien zijn weergegeven met een meesterlijke vleug van licht en schaduw, waardoor de stof een zacht, bijna vloeibaar uiterlijk krijgt. Over haar schouders rust een sjaal in een rijke, contrasterende tint diep paars, die een vleugje warmte en weelde toevoegt. De houding van het model wordt versterkt door de parelketting en de delicate tiara. Ze houdt een waaier in haar hand, wat duidt op een moment van ontspannen elegantie, haar blik is direct, maar kalm. De achtergrond, een donkere, omhullende ruimte, dient om het onderwerp te accentueren en trekt de aandacht van de kijker volledig naar haar toe. De wisselwerking van licht en schaduw, de subtiele kleurovergangen en de gedetailleerde weergave van texturen dragen bij aan de algehele schoonheid en charme van het werk. Het is een getuigenis van het vermogen van de kunstenaar om zowel de gelijkenis als de inherente gratie van het model vast te leggen.