Η σκηνή εκτυλίσσεται σε έναν αμυδρά φωτισμένο χώρο, όπου μια έντονη αντίθεση φωτός και σκιάς κυριαρχεί στη σύνθεση. Ένα άτομο, ντυμένο με αυτό που φαίνεται να είναι ράσο μοναχού, χειρονομεί προς έναν άνδρα που κρατά ένα πυροβόλο όπλο. Ο μοναχός, με τα χέρια ενωμένα σαν σε ικεσία ή προσφορά, φαίνεται να προσπαθεί να αφοπλίσει ή να κατευνάσει τον οπλισμένο. Ο άλλος άνδρας, ντυμένος με πολιτικά ρούχα, είναι το επίκεντρο του έργου, το πρόσωπό του σημαδεμένο από ένα μείγμα θυμού και ίσως απελπισίας, κρατώντας ένα όπλο με ζοφερή αποφασιστικότητα. Το φόντο είναι μια υποβλητική θόλωση αρχιτεκτονικών στοιχείων, που υποδηλώνει ένα εσωτερικό ή πιθανώς μια πρόσοψη κτιρίου, αλλά οι λεπτομέρειες είναι ασαφείς, επιτρέποντας την προσοχή του θεατή να παραμείνει σταθερή στην συναισθηματική ανταλλαγή μεταξύ των δύο ανδρών.