Scena rozgrywa się w słabo oświetlonej przestrzeni, gdzie wyraźny kontrast światła i cienia dominuje kompozycją. Postać, ubrana w habit mnicha, gestykuluje w stronę mężczyzny dzierżącego broń palną. Mnich, ze splecionymi dłońmi, jakby w błaganiu lub ofierze, wydaje się próbować rozbroić lub uspokoić uzbrojoną osobę. Drugi mężczyzna, ubrany w cywilne ubranie, jest centralną postacią dzieła, na jego twarzy widać mieszankę gniewu i być może desperacji, trzyma broń z ponurym zdecydowaniem. Tło stanowi sugestywne rozmycie elementów architektonicznych, sugerujące wnętrze lub być może fasadę budynku, ale szczegóły są niewyraźne, pozwalając widzowi skupić się na emocjonalnej wymianie między dwoma mężczyznami.