Ten urzekający autoportret emanuje żywą energią, która definiuje twórczość artystki. Centralna postać patrzy prosto na widza, jej wyraz to połączenie pewności siebie i wrażliwości, co stanowi wyraźny kontrast z otaczającymi ją kwiatami. Artystka umieszcza siebie w misternie skonstruowanej kompozycji, symfonii nasyconych odcieni, gdzie głębokie niebieskie tło podkreśla odcień jej skóry. Artystka ozdobiła się koroną z żółtych kwiatów, a jej splecione włosy, charakterystyczny element, są skrupulatnie dopracowane. Włączenie żywych papug i bogatych motywów kwiatowych dodaje warstw symboliki, odzwierciedlając przyjęcie przez artystkę swojego dziedzictwa oraz skomplikowaną interakcję między życiem a śmiercią. To jak zaproszenie do jej świata.