Bu büyüleyici otoportre, sanatçının eserini tanımlayan canlı enerjiyi yayıyor. Merkezdeki figür doğrudan izleyiciye bakar, ifadesi güven ve kırılganlığın bir karışımıdır ve çevredeki çiçeklerle keskin bir tezat oluşturur. Sanatçı, kendisini doygun tonların bir senfonisi olan, derin mavi bir fonun cilt tonunu ortaya çıkardığı, özenle hazırlanmış bir kompozisyonun içine yerleştirir. Sanatçı kendini sarı çiçeklerden bir taçla süslemiş ve imza unsuru olan örgülü saçları titizlikle detaylandırılmıştır. Canlı papağanların ve zengin çiçek motiflerinin dahil edilmesi, sanatçının mirasına sarılmasını ve yaşam ile ölüm arasındaki karmaşık etkileşimi yansıtan sembolizm katmanları ekler. Sanki onun dünyasına davet edilmişiz gibi.