Sahne, kompozisyona hakim olan keskin bir ışık ve gölge zıtlığıyla, loş ışıklı bir alanda açılıyor. Keşiş kıyafetleri giymiş bir figür, bir ateşli silah tutan bir adama doğru jest yapıyor. Dua eder veya sunar gibi ellerini birleştirmiş keşiş, silahlı kişiyi silahsızlandırmaya veya yatıştırmaya çalışıyor gibi görünüyor. Diğer adam, sivil kıyafetler giymiş, eserin odak noktasıdır, yüzü öfke ve belki de umutsuzluğun bir karışımıyla kazınmış, bir silahı kasvetli bir kararlılıkla kavramış. Arka plan, bir iç mekanı veya muhtemelen bir binanın cephesini ima eden mimari öğelerin düşündürücü bir bulanıklığıdır, ancak ayrıntılar belirsizdir ve izleyicinin dikkatini iki adam arasındaki duygusal alışverişe odaklamasına izin verir.