Η σκηνή ξετυλίγεται με ένα απαλό, διάχυτο φως, ρίχνοντας μια απαλή λάμψη στο τοπίο. Ο ουρανός, ένας καμβάς από μεταβαλλόμενα γκρι και λεπτές μπλε αποχρώσεις, υπαινίσσεται μια επικείμενη αλλαγή στον καιρό. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά τις αποχρώσεις των νεφών, υποδηλώνοντας την κίνησή τους και τις ατμοσφαιρικές συνθήκες με λεπτές πινελιές.

Το προσκήνιο κυριαρχείται από ένα χωράφι με ψηλά, ζωντανά χόρτα, οι υφές των οποίων αποδίδονται με μια ζωηρή αλληλεπίδραση πράσινων και κίτρινων. Η πινελιά είναι ενεργητική, σαν ο καλλιτέχνης να προσπαθούσε να αποτυπώσει την απαλή ταλάντευση του γρασιδιού στον αέρα. Η σύνθεση εξισορροπείται από τα δέντρα που πλαισιώνουν το χωράφι, παρέχοντας μια αίσθηση περίκλεισης και βάθους. Το φύλλωμά τους είναι ζωγραφισμένο με μια πλούσια ποικιλία πράσινων, προσθέτοντας στη συνολική αίσθηση ζωτικότητας και φυσικής ομορφιάς. Οι μακρινοί λόφοι απλώνονται απαλά προς τον ορίζοντα, προσκαλώντας το βλέμμα του θεατή να εξερευνήσει την τεράστια έκταση του τοπίου. Η σκηνή προκαλεί μια αίσθηση γαλήνης και ειρήνης, μια στιγμή που αποτυπώθηκε στο χρόνο, προσκαλώντας τον στοχασμό.