Η σκηνή εκτυλίσσεται ένα βροχερό απόγευμα. ο αέρας είναι γεμάτος υγρασία του Σηκουάνα. Ο πίνακας αποτυπώνει ένα πολυσύχναστο παρισινό αστικό τοπίο, στο οποίο κυριαρχούν οι κομψές καμάρες μιας γέφυρας. Οι πινελιές, χαλαρές και με υφή, δίνουν την εντύπωση της κίνησης και των λαμπερών αντανακλάσεων στα βρεγμένα πλακόστρωτα. Τα κτίρια που ευθυγραμμίζονται με τη γέφυρα αποδίδονται σε απαλά, σιωπηλά χρώματα, με υποδείξεις κόκκινου και ώχρας που προσθέτουν ζεστασιά ανάμεσα στους δροσερούς, γκρι τόνους του ουρανού και του νερού.

Η σύνθεση προσελκύει το βλέμμα κατά μήκος της γέφυρας, γεμάτη άμαξες, πεζούς που προστατεύονται κάτω από ομπρέλες και την αχνή υπόδειξη λεωφορείων με άλογα. Η χρήση του φωτός και της σκιάς είναι αριστοτεχνική, δημιουργώντας μια αίσθηση βάθους και ατμόσφαιρας. Η τεχνική του καλλιτέχνη, που θυμίζει τον ιμπρεσιονισμό, επικεντρώνεται στην αποτύπωση των φευγαλέων επιδράσεων του φωτός και του καιρού. Είναι ένα στιγμιότυπο μιας στιγμής στον χρόνο, μια απόδειξη της ικανότητας του καλλιτέχνη να μεταφέρει την ουσία μιας σκηνής στον καμβά.