Το έργο τέχνης παρουσιάζει μια γαλήνια αλλά επιβλητική θέα αρχαίων ερειπίων κατά μήκος μιας ήρεμης υδάτινης οδού. Η σύνθεση χωρίζεται οριζόντια. Το κάτω μισό κυριαρχείται από το ανακλαστικό νερό, που αντικατοπτρίζει τον ουρανό από πάνω και τις καταρρέουσες δομές κατά μήκος της όχθης. Τα απομεινάρια επιβλητικών ναών, που χαρακτηρίζονται από τους ογκώδεις πέτρινους όγκους και τις φθαρμένες προσόψεις, υψώνονται από το υπερυψωμένο έδαφος. Η χρήση του χρώματος από τον καλλιτέχνη, από τους ζεστούς γήινους τόνους των κατασκευών έως τα δροσερά μπλε και πράσινα του ουρανού και του νερού, δημιουργεί ένα ισορροπημένο και αρμονικό αποτέλεσμα. Οι πινελιές, αν και όχι υπερβολικά λεπτομερείς, υποδηλώνουν την υφή της πέτρας και το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς, δίνοντας βάθος στη σκηνή.