Een machtig stoomschip snijdt door de woelige golven en trotseert elegant de woeste zee. Het schip, versierd met een mix van traditionele zeilen en moderne stoomtechnologie, vaart tegen een achtergrond van wervelende grijze luchten die fluisteren van naderende stormen. De dynamiek van het water wordt vastgelegd in energieke penseelstreken; het schuimende wit staat scherp in contrast met het diepe blauw en groen van de oceaan, wat een gevoel van kracht en energie overbrengt. Er is een voelbare spanning in het schilderij, alsof het schip in een race is tegen de natuur zelf.

De kunstenaar gebruikt een zachte maar rijke kleurenpalet, gedomineerd door marinegroen en gedempte grijswaarden, waardoor een dromerige sfeer ontstaat, doorbroken door felle kleuren van de vlaggen. Deze dualiteit van rust en chaos omhult het canvas en nodigt de kijker uit om na te denken over zowel de schoonheid als de gevaren van de open zee. Het schilderij dient niet alleen als een portret van het maritieme leven, maar weerspiegelt ook de maritieme vooruitgang aan het einde van de 19e eeuw, personifiërend de geest van verkenning en de moed van menselijke inspanning tegenover de uitgestrektheid van de natuur.